Słowo na niedzielę: Josif Brodski

niedziela, 1 września 2019 | Komentarze: 0

BEZOKOLICZNIK

                                                                                                  Ulfowi Lindemu

Drogie dzikusy, choć nie posiadłem waszego, wolnego od gerundiów i zaimków,
                                                                                                           [języka —
nauczyłem się piec makrelę zawiniętą w liść palmy, a łapy żółwia jeść na surowo
z ich smakiem ociężałości. Pod względem kulinarnym, przyznaję, od kiedy morze
wyrzuciło mnie tu na brzeg, wszystkie te lata były jedną, nieprzerwaną podróżą
i w końcu sam nie wiem, gdzie jestem. Bądź co bądź, nacinać karby na lasce
można, póki nas nikt nie małpuje. A wyście małpowali, zanim was jeszcze
                                                                                                     [spostrzegłem.
Spójrzcie, coście zrobili tym drzewom! Choć nam pochlebia, jeśli nas bierze za
                                                                                                                  [boga,
nawet ktoś jak wy, ja z kolei małpowałem — zwłaszcza na użytek waszych
                                                                                                [dziewcząt — was
trochę po to, aby zaćmić przeszłość, z jej pechowym statkiem, lecz i aby zasłonić
                                                                                                            [chmurami
pozbawioną wzdętego żagla przyszłość. Wyspy są okrutnymi wrogami czasów,
prócz teraźniejszego. Katastrofy morskie to tylko ucieczki z gramatyki
w czysty związek przyczynowo-skutkowy. Spójrz, co życie bez luster wyrabia
z zaimkami, nie mówiąc już o rysach twarzy! Może wasi przodkowie także
wylądowali na tej cudownej plaży podobnym sposobem,
co ja. Stąd wasza postawa wobec mnie. W waszych oczach jestem —
co najmniej! — wewnętrzną wyspą w wyspie. A zresztą, śledząc każdy mój krok,
wiecie, że wcale nie tęsknię za imiesłowem biernym albo czasem przeszłym
                                                                                               [niedokonanym —
nie więcej niż za tym waszym przyszłym dokonanym, tkwiącym w którejś
                                                                                             [z wilgotnych jaskiń
i ustrojonym w pióra oraz wyschły wodorost. Piszę to palcem wskazującym
                                                                                                          [na mokrym,
szklistym piasku o zachodzie słońca, inspirację być może czerpiąc
z widoku koron palm, rozbryzganych na platynowym niebie
jak chińskie hieroglify. Co prawda, nie uczyłem się chińskiego. Poza tym bryza
czochra je wszystkie za szybko, żeby można było pojąć, o czym mówią.

                                                                                   przeł. Stanisław Barańczak

1994

Josif Brodski, Bezokolicznik, [w:] idem, Wiersze ostatnie, Znak, Kraków 1998, s. 5-6.

Teraz czytasz:

Słowo na niedzielę: Josif Brodski.

Szczegóły:

Zostaw komentarz...